فیلتر کربن اکتیو (Activated Carbon Filter) یکی از رایجترین تجهیزات تصفیه آب است که برای حذف کلر، بو، طعم نامطبوع، مواد آلی و برخی آلایندههای شیمیایی از آب استفاده میشود. عملکرد آن بر پایه جذب سطحی (Adsorption) است؛ یعنی آلایندهها روی سطح بسیار متخلخل کربن فعال به دام میافتند.
کاربردها
حذف کلر آزاد و کلرامین (بسته به نوع کربن)
حذف بو و طعم نامطبوع آب
کاهش مواد آلی و برخی ترکیبات شیمیایی
محافظت از تجهیزات حساس مانند سیستمهای اسمز معکوس (RO)
استفاده در صنایع غذایی، دارویی، نوشیدنی و تصفیه آب آشامیدنی
مزایا
بهبود قابل توجه کیفیت، بو و طعم آب
بدون نیاز به مواد شیمیایی در حین کار
نگهداری نسبتاً ساده
افزایش عمر ممبرانهای RO با حذف کلر
محدودیتها
برای حذف نمکهای محلول، سختی آب و فلزات سنگین بهتنهایی مناسب نیست.
پس از اشباع شدن کربن، راندمان کاهش مییابد و باید کربن تعویض یا احیا شود.
در صورت نگهداری نامناسب، ممکن است محل رشد باکتریها شود.
زمان تعویض
زمان تعویض کربن به کیفیت آب ورودی و میزان مصرف بستگی دارد، اما در بسیاری از سیستمها معمولاً هر ۶ تا ۱۲ ماه (در مصارف خانگی) یا بر اساس افت عملکرد و نتایج آزمایش آب (در مصارف صنعتی) انجام میشود.
جایگاه در سیستم تصفیه آب
یک ترتیب متداول در سیستمهای صنعتی به این صورت است:
هیدروسایکلون → فیلتر شنی → فیلتر کربن اکتیو → فیلتر کارتریجی → دستگاه RO
در این چیدمان:
هیدروسایکلون شن و ذرات درشت را حذف میکند.
فیلتر شنی ذرات معلق را کاهش میدهد.
فیلتر کربن اکتیو کلر، بو و مواد آلی را جذب میکند.
فیلتر کارتریجی ذرات ریز را میگیرد.
دستگاه RO نمکهای محلول و سایر آلایندههای ریز را حذف میکند.